De laboratoriumfotoprinters zijn waarschijnlijk dye-sublimation of zilverhalogenide (waarbij het digitale beeld op normaal fotopapier wordt geprojecteerd) die, in tegenstelling tot lithografie, geen halftonen vereisen, maar ze gebruiken nog steeds inkt en volgen dus de subtractief kleurmodel , dus het principe is hetzelfde.
De reden dat uw kleuren niet klopten, is waarschijnlijk te wijten aan CMYK-conversie met een ander kleurmodel dan het model dat de printer gebruikt (Photoshop maakt gebruik van SWOP CMYK, dat naar mijn mening is ontwikkeld voor een offsetdrukproces), zoals de kleurstoffen in een fotolabprinter zullen in kleur verschillen van de kleurstoffen die worden gebruikt in de lithografische printer en vereisen dus verschillende hoeveelheden van elke kleur om een bepaalde RGB-waarde te [proberen] na te bootsen.
Tenzij de printers anders adviseren, kunt u waarschijnlijk het beste het breedste kleurengamma gebruiken dat voor u beschikbaar is (meestal Adobe RGB, dat waarschijnlijk 99%, zo niet het hele kleurengamma van de printer bevat) en de printer de CMYK-conversie. U kunt de printer om een kleurprofiel voor hun apparatuur vragen om meer controle over dit proces te hebben en de verwachte resultaten op uw monitor "soft proof" te maken. Maar tenzij u de afbeelding in CYMK moet bewerken (bijvoorbeeld om een specifieke zwarte mix te krijgen), zal het zelf dekken van de afbeelding veel grotere bestanden creëren (aangezien u hiervoor geen jpeg kunt gebruiken) en loopt u het risico op onjuiste resultaten als u dit doet met het verkeerde profiel.
Aan het eind van de dag is het produceren van illustraties voor een subtractief afdrukproces met behulp van een additief uitvoerapparaat (d.w.z. een computermonitor) foutgevoelig. Er zijn verschillende pogingen nodig om de kleuren te krijgen die u wilt bij het afdrukken.